Қазақстан Конституциясында балаларға қамқорлық жасау мен оларды тәрбиелеу ата-ананың табиғи құқығы әрі міндеті ретінде белгіленген. Негізгі заңда бұл норма ұрпақтар арасындағы жауапкершілікті айқындайды.
Сонымен қатар кәмелетке толған, еңбекке қабілетті балалардың еңбекке жарамсыз ата-анасына қамқор болуға міндетті екені көрсетілген. Бұл қағида қазақ қоғамындағы отбасылық жауапкершілік ұстанымымен үндеседі.
Конституция отбасылық қатынастардың адамгершілік негізін сақтай отырып, олардың құқықтық мәнін де бекітеді. Осылайша жақындарына қолдау көрсету жалпы қоғамдық жауапкершілік мәдениетінің бір бөлігі ретінде қарастырылады.
